Vejetaryen beslenme tarih boyunca insanlığın doğal beslenme biçimi olarak kabul edilmiştir. Eski Yunanlılar, Mısırlılar ve Yahudiler insanoğlunu meyve ile beslenenler olarak tanımlamışlardı. Mısır'ın ermiş din adamları asla et yemezlerdi. Bir çok Yunan filozofu -Eflatun, Sokrat ve Pisagor dahil- vejetaryen beslenmenin doğruluğunu savunurlardı. İnka uygarlığının temel özelliklerinden birisi de vejetaryen beslenmeyi uygulamalarıydı. Hindistan'da Buda izdeşçilerini et yememeleri konusunda uyarırdı. Tao'cu ermişler de vejetaryendiler. İlk Hristiyanlarla Yahudiler de öyle. İsa'nın en yüce öğrencilerinden birisi olan St. Paul Romalılara yazdığı bir mektupta, "Et yememek iyidir... (Romalılar 14:21)." demişti. Son günlerde tarihçiler İsa'nın hayatını ve konuşmalarını anlatan Yeni Atik'e çok benzeyen antik yazıtlar buldular. Bu yazıtlardan birinde İsa şöyle diyor: "Ve canavarca öldürülerek insanın bedenine giren her kurban orayı kendi mezarı haline getirir. Gerçeği söylemek gerekirse, kim katlederse; kendisini öldürür, ve kim öldürülmüş eti yerse ölümün bedenini yemiş olur. (The Essens of Gospel of Peace)."
Hindistan'da Hindu'lar her zaman et yemeyi yasaklamıştır. İlk Hindu kanun koyucusu Manu şöyle yazar: "Etin yaşayan varlıklara kötülük yapılmadan elde edildiği asla kabul edilemez, ve eğer bir kişi gelişmiş varlıklara zarar verirse cennetin mutluluğuna ulaşamaz. Gelin bundan böyle hepimiz et yemekten kaçınalım." Hz. Muhammed'in ilk ve en önde gelen müritlerinden birisi olan kendi öz yeğeni izleyicilerine "midenizi hayvanlar için mezar haline getirmeyiniz" tavsiyesini vermişti.
Böylece gördüğümüz gibi tarih boyunca birçok hikmet sahibi ve bilgili kişi vejetaryen beslenmeyi benimseyerek başkalarını da bu yöne çekmeye çalışmıştır.

Kaynak: Vejetaryen Beslenme
Yazan: A. Anandamitra ACARYA
Çeviren: Zafer Bozkaya